ماهنامه زمين و آسمان
روزنامه هاي صبح و عصر را
مرور مي كنم
باز هم خبر
باز هم خلاصهاي
از هزار سال اتفاقهاي دور و بر
باز خط به خط
نشانه و علامت است
سطر سطر زندگي
گزارش قيامت است
*
باز هم مصاحبه
بين آدم و عدم
بين آنچه ميرود به باد
دم به دم
باز سرمقالهاي به خط مرگ
باز عكسهاي آن و اين
باز پنج شنبهها و جمعهها
نه، تمام روزهاي هفته
روزِ واپسين
اول او و آخر او
بعد تا ابد هميشه نقطه چين...
*
باز آگهي
باز در ستون تسليت
اسم ها چقدر آشناست
اسم من
اسم تو
اسم ها همه شبيه اسم ماست
اسم هايمان چه تند و تيز
مي دوند
تا به انتهاي صفحههاي رستخيز
*
در كنار اسم هايمان نوشته اند:
جمله جمله، واژه واژه، حرف حرف
هرچه كرده ايد
توي سررسيد ِ روزگار
يادداشت شد
دانه دانه لحظه كاشتيد
باغ ِ لحظه هاي هر كسي
آخرش شبيه آنچه كاشت، شد
***
سالنامه جهان
ماهنامه زمين و آسمان
روزنامههاي صبح و عصر را
مرور مي كنم
مژده داده اند در شماره هاي بعد
در همين يكي دو روزِ زودِ دور دست،
توي ويژه نامهاي كه محشر است،
سردبير روزنامه حيات،
او كه متن آب و آفتاب را نوشت،
شاعر سرودههاي دوزخ و بهشت،
قصه گوي برگ و بار و ابر و باد،
او كه نور را به خاك ياد داد،
واژه هاي مرده را
زنده مي كند دوباره در قصيده معاد
عرفان نظرآهاري
خداحافظ همین حالا
